het gaat om handelingen.
Misschien moet je om meer gemoedsrust over de wereld te krijgen niet kijken naar gebeurtenissen maar naar handelingen. En dan vooral naar handelingen in je directe omgeving. Je meest directe omgeving ben je natuurlijk zelf.
Kijkend en denkend over de wereld kunnen we ons druk maken over onrecht. Onrecht begaan door mensen. We verplaatsen ons in de schoenen van een ander vanuit onze eigen inzichten en zien de onnodigheid, luiheid, tragiek of ronduit kwaadaardigheid van de daden. We kunnen dan boos, verdrietig, gemotiveerd, of onverschillig raken.
Is onverschilligheid goed, is het slecht. We kunnen wel nagaan dat mensen die begaan zijngoede dignen tot stand hebben gebracht, dingen waar vanwe tot op heden degoede effecten van merken. Denk aan wetenschap, politiek, gezondheidszorg etc.
Onverschilligheid loopt van neutraal via slechte dingen in stand houden tot slecht handelen.
Soms denken we: als mensen maar aardig tegen elkaar zijn dan is het voor een hoop mensen veel prettiger te leven en zouden we bijna alle van de mistanden die we n ed wereld zien niet hebben.
Maar misschien is het al een fout om naar handelingen van anderen te kijken, vooral mensen die we niet kennen of nog nooit gezien hebben. Misschien moeten we voor onze gemoedsrust ons niet vermoeien met speculaties over gebeurtenissen en de totstand komening er van. Misschien moeten we onze blik alleen maar richten op datgene waar we absoluut zeker van zijn: ons eigen handelen.
Natuurlijk kunnen we een theorie construeren over handelen en hoe dat bij andere mensen er aan toe gaat, geextrapoleerd van ons eigen handelen en natuurlijk kunnen leren denken door communicatie met andere mensen erover (we hebben van andere mensen geleerd). En natuurlijk kunnen we ons handelen evalueren met andere mensen en kunnen we andere mensen hun handelen evalueren. Maar je moet uitkijken met het interpreteren van gebeurtenissen. En nieuws over gebeurtenissen krijgen we vaak door media. Media geven vaak een beperkt beeld. Je kunt je goed laten informeren maar daar zit ook een vertraging in.
Ok misschien redeneer ik te ver door en kun je wel degelijk over onrecht in de wereld praten maar zelfs daar is het van belang dat je gebeurtenissen van handelen onderscheid. Gebeurtenissen vragen om een andere aanpak dan handelingen. Beide hebben een bron die geidentificeerd kan worden.
Het kan helpen om met schokkende gebeurtenissen om het over gebeurtenissen te hebben. Je distantieert je van enige emotionele implicaties en je beschrijft slechts de dingen die elkaar opvolgenden.
Maar bij het krijgen van nieuws over de wereld door de media is het van belang dat er een onderscheid gemaakt wordt tussen handelingen en gebeurtenissen. Er wordt een emotioneel beroep op ons gedaan. Het heeft een emotionele impakt. Misschien is het gewoon een slecht idee om onderuitgezakt naar het nieuws te kijken en moet je je emotioneel voorbereiden op het ergste als je de tv aangaat. Ik denk dat mensen zich wel altijd afvragen wat kan er aan gedaan worden hoe had het voorkomen kunnen worden en in het geval van handelen of een gebrek daaraan wie is er verantwoordelijk?
Het nieuws komt wat dat betreft vaak met gebeurtenissen waarvan die oorzaak vaak niet helemaal duidelijk is en ook niet wat er aan gedaan kan worden. Misschien is het een filter mechanisme dat de mensen die er wel wat aan kunnen doen er op zullen reageren en de rest het kan laten liggen.
Maar ik denk dat dat wel wat efficienter kan en dat er een inventarisatie gemaakt kan worden aan wat voor soort hulp er nodig is in de wereld. Op een manier die to the point en puur pragmatisch is: wt kan er gedaan worden?
Als je kijkt naar de resources die er in wapenontwikkeling gestoken wordt dan kan je verwachten dat er ook zoiets voor vrede en duurzame ontwikkeling komt.
Ik wens de wereld het beste en zal me zeker nie tonverschillig of cynisch op stellen maar het heeft geen zin je slecht te doen voelen of boos te maken. En wil je een betere wereld begin zeker met jezelf en wees goed voor anderen.
