Nu meer bouillon gebruikt en twee soorten: bio en andere groenten.
Scheutje cherry.
Iets aan de langere kant gekookt.
Maar daardoor smaakt ze teveel als generieke asperge soep uit een pak of blik. Niet slecht maar wel te bekent.
Misschien was de cherry er ook teveel aan.
De naturel smaak van asperges is het best. Genoeg zout gebruiken.
shoarma broodje in de broodrooster
oude kaas, terwijl het broodje warm is er tussen
gesneden champignon
het belangrijkste: slierten bosui
Bij iedere tweede hap moet je bosui proeven.
Het belangrijkste aan asperges klaarmaken is de schil verwijderen. Niets is zo vervelend dan je sappige asperges te laten verpesten door een taaie schil die je terug naar de krochten van de aarde sluurt en ook nog tussen je tanden blijft zitten.
Hoe je asperges klaar maakt is niet zo belangrijk. Of liever: asperges zijn a la nature lekker. Ze zijn snel gaar en hebben alleen een beetje zout nodig. Peper, boter of room naar wens. Een beetje room of bouilion bij de berijding van asperge soep is wel lekker. Bosui gaat er ook goed bij.
Maar de schil. Die verwijderen lijkt makkelijk dan het is. Of het moet zijn dat ik mij heb laten beetnemen door de paradox van het scherpe mes.
Ik begon namelijk met een bot groentemesje. Niet opzettelijk. Ik heb meer botte mesjes dan scherpe. Metaal heeft nogsteeds iets kostbaars in mijn hoofd, dat gooi je niet zomaar weg. Zeker niet in de prullenbak. Een slijpmachine of ding daar geloof ik dan weer niet in. Ik heb veel gadgets in huis maar dat gaat me tever.
Met het botte mesje ging het redelijk maar traag. Het ging in stukken goed. Beneden wel boven niet. In het begin wel en dan werd het lastiger.
Het vreemde van asperges schillen is dat je niet altijd goed ziet waar de schil (vieze asperge) zit en waar lekkere asperge. Vooral als je 1 stukje schil verwijderd hebt wordt het moeilijker zichtbaar. En boven wordt de huid weer dun dus daar moet je ophouden, maar waar precies?
Met het botte mes ging het redelijk: de schil werd er dun afgeregen en ik kon soms ook schrapen -een risicovolle tactiek want ik weet niet hoe beproefd deze methode is en ik wil geen taaie asperge.
Hopend op snelhedswinst nam ik het scherpe mesje er maar bij. Botte messen gebruiken dat voelt toch maar triest. Wat een ramp! Het ging inderdaad wel sneller maar het mes gaat regelrecht de asperge in. Niks geen dunne sliertjes schil, halve asperge komt er van af. Zo hou je geen lekkere asperge meer over! Denkend dat het aan mijn gebrek aan kunde lag bleef ik het maar proberen maar veel beter werd het er niet op.
Blijkbaar gaat een lekkere snijervaring ten koste van de schilefficientie en moet je het botte stuffe gevoel op de koop toenemen. Bij asperges dan. Heb ik dan toch nog wat aan al die botte mesjes!
Mag ik alle seizoensarbeiders bedanken voor het uit de grond halen van deze lekkernij? En de boeren, watermanegers, groenteveilingmeesters, wegtransporteurs, magazijnmedewerkers, vakkenvullers, cassieres, administratiefmedewerkers etc etc natuurlijk ook.
